Het leven vieren

Ars Poetica minor

(niet) redeloos vrolijk

Burn out? vermijden en tijdig behandelen
het geluk mag ons toelachen
soms komt een kink in de kabel
dan vergaat ons het lachen

dag na dag krijgen we redenen en argumenten aangereikt
voldoende om ons lange tijd onzeker te maken
ons onveilig te weten
ontgoocheld in het leven en vermoeid

Maar zie, het licht gaat weer schijnen
de sneeuwklokjes dansen in de border
er zijn nog een paar zekerheden
en de uitbundige meisjeslach
bij het beeld van de man
die geen wonderen erkende
maar wondere gedachten te berde bracht

de verwachtingen zijn ongunstig
maar de verlangens sterker
het leven vieren en eens dansen
de schoonheid zien van het licht op de toren

We verachten erop los, noemen iedereen
die niet meekan loosers maar kreunen
wanneer ons iets tegenvalt
we maken ons druk om een iets te taaie steak
om de gevaarlijke chauffeurs
om slecht onderhouden wegen en wegeniswerken

Zij vroeg, een keer, nog een keer
waarom ik toch wel eens vrolijk
door de stad kan wandelen
een of andere medley van melodieën neuriënd
Quand on a que l'amour
of
variaties op een roccocothema

liefste, zegde ik ernstig
een antwoord heb ik niet
maar alles wat ik zie, hoor, voel en bevroed
maakt me vrolijk
redeloos is het niet
maar alle argumenten om triest te wezen
ketsen af, gebroken pijlen op de grond

Wees vrolijk zeg ik haar,
maar ik weet dat het niet helpt
Toch weet ze dat haar gevoel
voor dramatiek haar verlaat
als ze mijn blikken volgt

ooit, zegt men mij, was ik een vrolijke jongen
lachte ik om het leven en de dingen
ik groette de dingen en mensen
lachte meer dan eens onbedaarlijk

ik was het vergeten, die eerste vrolijkheid
was ernstig, onzeker en gekwetst van binnen
maar nu kan ik die vrolijkheid weer voelen
ze zindert, ze lacht, ze is er gewoon
jawel, redeloos vrolijk zijn
het is geen illusie, het is

b Art


Reacties

Populaire berichten