wonderlijk verdoezelde tepelhof

Ars Poetica Minor


Angst voor het leven

Hoe moeten we zeggen
wat we zien als we het niet benoemen mogen
vanwege fatsoensrakkers
wat des mensen is?

Geweld? Okay, dat kan
want het is spannend en obsceen
maar het laat onverlet
onze overprikkelde zinnen

Stoerdoenerij op vier wielen
dwaze exploten in verre woestijnen
helse opdrachten zonder zin en voor de eer
het moet allemaal maar kunnen
hoe saai het ook is

maar zoekt de boer niet enkel een vrouw
maar ook warmte en iets als liefde
dan kan het niet zonder meligheid
zonder stress en zonder misverstand

maar het volle leven
de schoonheid van een lichaam
zoals het is, zoals het werd
mag niet gezien, niet getoond

In diepe rouw verkeer ik
want gouden dagen gingen voorbij
toen het leven tieren kon,
toen je wel eens op het strand
ergens in het duin met een meisje
rustig zonnen kon

De schoonheid van een tepelhof
de suggestie van een venusheuvel
licht begroeid met een laagje dons
het is alles nu weer naar af

De commerce en de fatsoensrakkers
van veler obediënties
voeren samen strijd
tegen de menselijk natuur

we laten hen niet winnen, hoop ik dan,
maar vrees dat de redenen zo talrijk zijn
dat enige vrijmoedigheid geen kans meer maakt

Dit is een aanklacht tegen tegennatuurlijke preutsheid
tegen fatsoensregels zonder respect
tegen commerciële normen
tegen de keer.

hopen en verwachten dat het weer luchtiger worden mag
dat het weer wat meer ademen kan, de huid
en dat we gewoon elkaar laten genieten
keer op keer.

b Art



Reacties

Populaire berichten