Aan Joost Zwagerman



APM


Ongehoord en niet te vatten
Aan Joost Zwagerman


't Zou gemakkelijk zijn te treuren
omdat je de weg nam, die je niet wilde
voor de dooie dood niet wilde
die je iedereen ontraadde

Ik hoorde het gisteren
bij Pauw en was verbaasd
want een andere schrijver
Jeroen Brouwers
bedacht ook hoeveel
ravage het aanrichtte
wanneer iemand
de weg nam die Joost niet wilde

Sinds Goethe en diens
denken over Taedium Vitae
sinds het lezen van
Wilhelm Meisters
dacht ik zeker te weten
die weg is er, nog niet

Ik kan het je niet kwalijk nemen
ik wil het wel aanvaarden
omdat ik je niet goed kende
een keer, meen ik te Antwerpen
op de Boekenbeurs

Maar ik hoef het niet te begrijpen
het is en niet anders
iemand zal betreuren
dat je niet geloofwaardig
pleitte dat men het niet doen zou

Ik wil het niet begrijpen
want dan moet ik meegaan
dan moet ik naast je staan
dan weet ik van Joost

bang ben ik er niet om
maar we leven
we rollen een rotsblok
en die valt telkens weer omlaag
jij kon veel opwerpen
maar hield je van dat rollen?
Je schreef gedreven
maar hield je van het einde?

Begrijpen hoeven we het niet
want je hebt iets onnoemelijks gedaan
maar dat verdringt de herinnering niet
je ging de weg die je niet wilde
daar doen we het mee
Verder blijf je nazinderen
zoals anderen, die ook gingen
maar door het lot, ziekte, ouderdom
meer is er niet


b Art

Reacties

Populaire berichten