Vredes wrange klacht



APM



Het Ara Pacis werd door Mussolini gerecupereerd, maar in
2006 werd het een museaal stuk. Noodzakelijk en toch
betreurenswaardig. Die ambivalentie kan ik
hier niet uitwerken, maar door het alleen historisch
te benaderen, vergeet men dat Rome inderdaad
bij machte was gedurende lange tijd de interne
vrede te bewaren. Er werden oorlogen gevoerd,
soms by proxy, maar Rome en het rijk
waren veilig voor zeer lange tijd. 

Ara Pacis

De vrede leek verzekerd voor onze tijd
oude demonen voor eeuwig begraven
kwade intenties voor immer
verhinderd

't en was geen bitter ontwaken
want zolang we mensen zijn
zal strijd er altijd wezen
al blijkt die soms vergeefs

Het Vredesaltaar mocht gesloten
want de vrede was verworven
mooi en fijn

Hoe weinig deden zij
die, de vrede genegen
bij machte waren de kansen te benutten
om vreedzamer te leven

conflict maakt deel uit van ons bestaan
wie macht heeft gebruikt die
ten behoeve van?
wie geen macht heeft, streeft ze na
gebruikt ook geweld
verbaal of anderszins

Moeten we de huidige toestand bewenen?
Beter is het de strijd
te voeren voor wat werkelijk telt
vrijheid, gelijkheid, broederschap,
vreedzaam samenleven en autonomie

niet alles kan men zomaar
op orde krijgen
niet alles moet aan de top geregeld
maar waar is het noodzakelijke vertrouwen?

We willen vrede, toch?
maar hoe die te bewaren
als we terecht onrecht aanklagen
of ten onrechte
de eigen samenleving de maat nemen
en te weinig bevinden?

Ach, wee, vrede, waar ben je heen?
Nergens? Juist, zo is het,
want je hoorde er nooit helemaal bij.


b Art

Reacties

Populaire berichten