Nieuw Lentelied



APM


Het bottende woud doet
't bloed sneller stromen


Wandelend in het bos,
de oude moeder in een rolwagen,
de kleinkinderen spelend wandelend zingen
een plaatje uit een niet zo ver verleden

altijd weer als de lente komt
roepen nieuwe beelden en sensaties
oude herinneringen op
of doen die ons naar het nieuwe lenteleven
welig tierend of nog net niet
onze verwachtingen opleven

Altijd weer, als februari ten einde loopt
als maart zich door de dagen reit,
zien we het weer, horen we het weer
voelen we het weer
dat de zon ons kan verwarmen
dat bomen uitlopen
vogels zingen in de ochtend
of bij avondschemering
Ach, wat geven we nog om
al dat gedoe van lentevoelen
van 't spelevaren in de zogenaamd
prille lentelichtende beemden

oude woorden, oude oorden
oude lanen van vergaan leven
de lente zal wel voorbijgaan
de gevoelens hebben niets meer
om ons te betoveren

toch, als ik ontwaak in de lente
als de weldadigheid van de winter
gevierd bij de haard, met brandewijn
 ons verlaat en onrust ons bezoekt
mij verzoekt en zinnen verstrooit
dan weet ik dat ontwaken
het heerlijkste moment
van 't jaar mag heten
feestelijke onrust, ongedurigheid

Grote lyriek zal dit wel niet wezen
want daarvoor moet men waarlijk
dichter wezen, beter spelend met de taal
ware gevoelens te berde brengen
zo een simpel lentelied
dat kan hoogstens
een grimlach oogsten

maar mijn hum laat ik niet bederven
wanneer ik naar de vesten wandel
of het oude bos betreed,
beter nog,
gedachteloos denk ik aan het oude woud
waar we ooit samen toefden
Alle vogeltjes bouwen hun nesten
wij hebben 't onze van de hand gedaan



b Art

Reacties

Populaire berichten