Dagen in quarantaine




APM




Alleen in een stille wereld



zelfportret na twee weken coronaquarantaine.
Het gaat, dank u, maar we mogen niet doen
geloven dat het een makkie is. 
De ochtend komt,
We staan op,
Ik sta op, voor weer een dag
Verwachtend dat er nog geen uitkomst is
Wetend dat alleen geduld kan helpen

Wie had kunnen dromen
Vrezen of bedenken
Dat we zouden leven
In quarantaine, anno domini 2020?

Eenzaam en alleen in een kamertje
Geen gelegenheid om ergens mensen
Te gaan vinden, in het café om de hoek
Geen mogelijkheid om de vleugels uit te slaan

Alleen in het huis,
Zonder aanspraak
Het klinkt zo klagerig
Al kan het schrijnen
Daar te zitten,
Wachtend op wat komen zal
Het einde van de insluiting

Men zegt dat men emoties weren moet
Maar die emoties zijn er nu eenmaal
Geen sentimenten, wel wat men voelt
Hevig soms en onweerlegbaar
Daar kan de rede niet veel aan veranderen
Maar we kunnen ze wel aan met redelijkheid

De paarden van de Apocalyps
Laten zich slechts moeizaam mennen
Ze zijn er en sleuren ons wel eens mee
Maar er is een lichtpunt:
Een komeet, Atlas, zal onze nachten verlichten


b Art

Reacties

Populaire posts