bij een vakantiekiekje


Ars Poëtica minor


Zomaar kijken, horen...   
en zuchten

Er zijn boekjes die men koopt
er zijn films die men ziet
er zijn middelen te over
om wat we ontberen
via instrumenten nabij te brengen
een fraai naakt kan bekoren
ondanks de perfectie
blijft het ver

Film, fotografie, verrekijkers en telescopen
zij laten toe te zien
wat we niet zelf kunnen ervaren
want het is er domweg niet

Ik hoef het niet
vrouwenfoto's verzamelen
lijkt me surrogaat
voor de ware aanwezigheid
van zo een mens,
nabij en soms wat verderaf

Ik koester het beeld
hoe je daar lag
op de strandstoel
bij het zwembad van het hotel

jij en andere meisjes
sommige rijper
zonder topje
zonder

ik keek naar jouw
je vond mijn blik
vreemd intens

Ik wist dit voor altijd opgeslagen
en kan het nu nog oproepen
hoefde dus geen foto

de geuren van zonnemelk
zoete parfums en lome rust
van laurier en munt om ons heen

toch wilde je een foto
voor later
als je niet meer toonbaar zou lijken

ik hoefde het niet, jij smeekte erom
ik voerde uit het bevel
nam enkele fotootjes
terwijl je je aan je wellust overgaf

Later gaf ik je de dubbels[i]
 ik gaf je een uitvergrote afdruk
die je opging aan de muur in je kamer
in een gouden kader
zelf kijk er nog zelden naar

je kan jezelf niet zien zonder spiegel
foto's geven een beeld dat blijft
maar finaal is er alleen het zien
van een afdruk

 Instrumenten zijn handig
maar het ware, het levende
vervangen ze niet

b Art

Het heeft iets van een vergane glorie, maar rond het zwembad
kon het best fraai toeven zijn. Maar u ziet het, het is slechts
een afdruk en geen indruk





[i] Ik spreek hier over iets in het predigitale tijdperk

Reacties

Populaire berichten