goed leven



APM*



Een dame is zij nu

In de boekhandel zag ik d'r plots,
vergezeld van een freule, goed 22
het evenbeeld bijna van wie zij was
toen wij stoeiden in de gangen der Blandijn

Mensen herkennen mij vlug, na vele jaren soms
wat mijn illusie versterkt als Dorian Gray
mijn leven niet mee te nemen
iets van jeugd mee te dragen

Een dame is zij nu, maar als toen elegant
zelfverzekerd en overtuigend
maar ook frivool
de stem brengt de herinnering tot leven

eens zegde ze "mon cher"
'k en docht dat het was ironie
want wie sprak nu zo van mon cher
daar onder de Boekentoren
vlak bij het Salon

Na jaren komt de herinnering weer
nog voor ik d'r zag
was ze in mijn gedachten
enige melancholie en toch ook vreugde

Na jaren staat ze daar
werd ze een dame
wat ze net niet worden wilde,
zegde ze eens met enige smart
want gelukkig worden meisjes dames

Neen, nuffig is ze niet
verwaand al evenmin
alleen gewerd haar de volheid van het leven
het genoegen te mogen leven
straalt van d'r af.

b Art

= Ars Poëtica minor




Reacties

Populaire berichten